Het is maandag 23 september als ik dit stukje schrijf. Volgens Piet Paulusma zou de herfst vanmiddag beginnen. En de man heeft weer eens gelijk gekregen. Met enige weemoed denk ik terug aan de zonnige septemberdagen, die, gelukkig voor veel mensen in de weekeinden vielen. Vooral half september was er een dag om nooit te vergeten. Alle ingrediënten voor een geslaagd clubfeestje waren aanwezig. De zon deed haar uiterste best en de Achterhoek was keurig aangeharkt en aldus terdege voorbereid op onze komst, niet in de laatste plaats door tussenkomst van onze Willem, die een grandioze toerrit had bedacht. Meer mensen waren op het idee gekomen om een buitenactiviteit te ontplooien, zoals fietsclub “Het Zachte Bandje” die net op die dag een rondje om de gereformeerde kerk van Borculo had georganiseerd, en zo de toegang tot de oorspronkelijk afgesproken ontmoetingsplek ernstig blokkeerde. Er waren mooie prijzen te winnen, plus een zoen op beide wangen van Miss Borculo 2006. Willem, (al jaren getrouwd met miss Borculo 2000) was echter niet voor één gat te vangen en regelde stante pede een alternatieve plek, en wist bovendien bij vertrek voor elkaar te krijgen dat wij over een deel van het parcours Borculo mochten verlaten, waarmee hij onbedoeld regelde dat er geapplaudisseerd werd voor die prachtige 166’s die zich langzaam voortglijdend als een lang lint tussen de dranghekken voortbewogen. Daarmee waren echter nog niet alle problemen opgelost, want de te rijden route bleek uitgelekt naar de provinciale overheden, die vervolgens onmiddellijk besloten om een cruxiaal stuk weg niet alleen hermetisch af te sluiten , maar voor de zekerheid ook nog open te breken, zodat enkelen onzer nog slechts met behulp van een navigatiesysteem er in slaagden The Gallery in Brummen te bereiken. Er wordt gefluisterd dat men de daaropvolgende week overigens nog heeft getracht enkele 166’s op te graven, maar die moeite had men zich kunnen besparen, want de controle van Willem bleek waterdicht. Iedereen slaagde er in de Gallery te bereiken. Deel 2 van de toertocht verliep zo goed als vlekkeloos en de eindhalte werd dan ook door iedereen aangedaan. Iedereen die toegezegd had een vorkje te willen meeprikken liet zich de pannenkoek goed smaken. Willem heeft de volgende toertocht al klaarliggen. Hij mag lid blijven. Het weerzien van al die 166­ers deed mij veel plezier. Ik heb genoten en velen met mij. Volgend jaar spreken wij weer af. Toch?