Ouderdom

“Pap, je parkeerlicht brandt nog!”
Zondagavond omstreeks elf uur.
Natuurlijk regent het, maar ik ga toch maar kijken. “Parkeerlicht? Zit dat er op dan? Wist ik niet eens.”
Bij mijn auto gekomen zie ik tot mijn verbazing dat alleen mijn linkerachterlicht brandt, verder niks. Sterker nog: nadere beschouwing leert dat het het remlicht is! Ik ben inmiddels zeiknat en besluit mijn onderzoek uit te stellen tot de volgende dag.
Dan maar het lampje er uit gerost. De volgende dag alles doorgemeten en wat blijkt: er staat maar 3.5 volt op het draadje! Wat nu? De hele kabelboom checken? Dan moet ik zo’n beetje de hele auto demonteren, en daar heb ik weinig zin in. Dan maar stroom direct van de accu gehaald met een relais ertussen en de stuurstroom van het rechterremlicht halen.
Zo gezegd zo gedaan. Het werkt weer.
Mijn contactslot begint ook uit elkaar te vallen.
De sleutel kon er al uitgehaald worden terwijl de motor liep, maar nu is het veertje gebroken dat voorkomt dat de startmotor blijft meedraaien. Een nieuw veertje? Nee hoor, een nieuw contactslot. Compleet. Kassa! En mijn spider behoeft ook nog wat financiële aandacht, dus daar gaat mijn vakantiegeld. Alleen, dat was al weg. Dan maar een wikkel van het veertje gehaald. Op hoop van zegen. Ook dat werkt weer! Voor hoelang weet ik niet, maar wie dan leeft, die dan zorgt. Tja, het orgel is inmiddels bijna 9 jaar oud, en ouderdom komt met gebreken, ik ondervind het aan den lijve….
Bestaat er eigenlijk een ziektekostenverzekering voor auto’s?

Trouwens, 28 mei staat in mijn geheugen gegrift als een dag om nooit te vergeten. Het hoogtepunt van de dag was wel de circuitverkenning! Wat een geweldige ervaring! Ik heb het heel rustigaan gedaan, de 145 club vloog er bij mij aan alle kanten langs, maar jongens, we spreken volgend jaar weer af, maar dan met z’n allen de baan op hoor.